Σκόρπια συναισθήματα...

Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006

...στιγμές....

Mε ρίχνεις...
Με ρίχνεις...
Με ρίχνεις...


Απορώ με μένα...τι ψάχνω;τι παλεύω;

Παλεύω με το τίποτα..και ψάχνω όσα δεν μπορείς να μου δώσεις...

'Αλλο ένα βράδυ...σκοτεινό...

Tελικά είναι καλύτερα μακριά σου..

Δεν ξέρω αν σε ξεχνάω...μάλλον ισορροπίες βρίσκω...


Τι πρέπει να κάνω;
Στο μυαλό μου τόσο λογικά..στην καρδιά μου πόσο χάος...

Κάνω έκκληση στον ευατό μου να αντέξει...
Θα αντέξει....
Θα αντέξει....
Θα αντέξει....
Θα αντέξει....


Eύχομαι να είναι η τελευταία φορά που βάζω τον ευατό μου σε αυτή τη διαδικασία...



Άδικος χρόνος
Άδικος δρόμος
και
Άδικος πόνος

5 Comments:

  • At 4:48 π.μ., Blogger βροχούλα said…

    Ρίξε τη λήθη σου πάνω σε ό,τι σε ρίχνει!
    Στείλ'το από κει που ήρθε αλλά μην το βγάλεις ποτέ από μέσα σου αν δεν θέλει εκείνο να βγει-κάποιος λόγος θα υπάρχει! ;-)

    Ζήσε τη ζωή σου όσο μπορείς καλύτερα(όπως εσύ όμως ορίζεις το καλύτερα!), γέμισε εμπειρίες που να'ναι ΓΙΑ ΣΕΝΑ σπουδαίες και όταν θα σφύζεις κάποια στιγμή από ζωή και θα αισθάνεσαι γεμάτη(αδιάφορο-επαναλαμβάνω- τι θα πιστεύουν οι άλλοι)ότι σε βασανίζει βαθιά ακόμα, θα γυρίσει πάλι κοντά σου για να γίνει αυτό που δεν συνέβη τότε, που δεν συμβαίνει τώρα..! Μόνο τότε!! ;-)

     
  • At 9:04 π.μ., Blogger οδοιπόρος said…

    :-/ αν ειχα ψυχολογια να γραψω, θα σου εγραφα πολλα γεωργια μου..δυστυχως ομως..
    περαστικος, απο εδω σημερα..με το νου βυθισμενο αγκαλια μ'ενα γκρι πεπλο.

    ειμαι σιγουρος πως ισως κατι νιωσεις..

     
  • At 1:50 μ.μ., Blogger sd54 said…

    ''Κάθε λέξη, τι να πω
    με πονάει, τι να πω
    στο σκοινί της μοναξιάς μου ισορροπώ...
    Σ’ αγαπούσα, τι να πω
    σε θυμάμαι, τι να πω
    Σε θυμάμαι ακόμα
    Σ’ αγαπώ...''

    aftous tous stixous mu thimisan ta logia sou...
    makari na pane ola kala... na pistepseis oti tha pane ola kala... afto exei simasia..

     
  • At 12:31 π.μ., Blogger moonshine said…

    Βροχούλα μου,σε ευχαριστω πολυ για τις γλυκές σου προτροπές..
    Βασικά στη ζωή τα πράγματα σου έρχονται όταν νιώθεις πλήρης με τον ευατό σου και γεμάτη...
    ίσως αν δεν μπορείς να σταθείς η ίδια στα πόδια σου δεν μπορείς να πλησιάσεις σωστά τα ονειρά σου...
    έχουμε μέσα μας τη δύναμη να ανεβάσουμε αλλα και να ρίξουμε τον ευατό μας..
    Το δύσκολο είναι να ξεχωρίσουμε τη δυναμή αυτή..και το ακόμη πιο δύσκολο να τη χειριστουμε για το καλό μας κάποιες φορές..
    -----------------------------------
    Σωτήρη μου,ναι ένιωσα κάτι...
    Αυτό το γκρί πέπλο το γνωρίζω καλά..
    Εύχομαι τη νέα μέρα να είσαι γεμάτος δύναμη...θα τον βρεις τον τρόπο όπως τόσες άλλες φορές άλλωστε..είσαι δυνατός..γιατί συνεχίζεις να παλεύεις πάντα με το δικό σου μοναδικό τρόπο..όσο δυσκολος και αν είναι...αντέχεις..
    ----------------------------------
    Σταύρο μου,όλα είναι θέμα πίστης αλλα και δύναμης να προχωράς μπροστά..
    Ή μάλλον όλα είναι θέμα πίστης στον ευατό μας..
    Μόνο έτσι έχουμε τον ευατό μας συνοδοιπόρο που μας κρατάει το χέρι-και όχι εμπόδιο...

     
  • At 9:33 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    This is very interesting site...
    »

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

 
adopt your own virtual pet!
eXTReMe Tracker