Σκόρπια συναισθήματα...

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 24, 2006

Κυκλοθυμικότητα....

Βγήκα σήμερα...(σημερα??..ειναι μια ώρα που δεν ξεχωρίζεις το χθες απο το σήμερα...)
Δεν θα σταθω στο πως πέρασα...Όσο για το συμπέρασμα που έβγαλα για αλλη μία φορά για τον ευατό μου...
Σαν άτομο είμαι πολυ κυκλοθυμική..πάρα πολυ...εκεί που είμαι καλα πέφτω...και το αντίστροφο(λίγο πιο δύσκολα..)
Μία "λάθος" κίνηση,λίγα δηθεν λόγια,μια "στημμένη" κατάσταση(όχι απαραίτητα που να αφορούν εμένα) είναι ικάνα να με ρίξουν σε μεγάλο βαθμό..Αν δε νιώθω μία φυσικότητα γύρω μου..μία ισορροπία που όλη την νιώθουμε όταν υπάρχει..είναι πολύ δύσκολο να περάσω ουσιαστικά καλά...
Με ενοχλεί απίστευτα στον εαυτό μου αυτό..γιατι πολύ απλά δεν γίνεται να με επηρρεάζουν σε τέτοιο βαθμό..ο καθένας έχει δικαίωμα να είναι οσο "στημμενος" θελει,να λέει όσα δήθεν λόγια θέλει(τουλάχιστον εμένα έτσι μου ηχούν στην καρδια-αφήνω το περιθώριο και να μην είναι)...Εγω όμως γιατί να επηρρεάζομαι έτσι?
Χαλιέμαι εγώ χωρίς λόγο..ο άλλος δεν φταίει γιατι λειτουργεί όπως "γουστάρει"...
Το ότι εγώ πέφτω είναι δικό μου το λάθος και δεν έχω βρει τον τρόπο να το περιορίσω..
να δω το σκηνίκό απλά σαν γεγονός..πιθανόν να βγάλω και κάποιο συμπέρασμα...και να συνεχίσω να περνάω καλά...
Μετά απο λίγο που θα το εκλογικεύσω θα ξανανέβω..και μετα που θα γίνει πάλι κάτι θα ξαναπέσω..και η διαδικασία αυτή συνεχίζεται συχνά πυκνά..χωρίς τελειωμό...
Είναι πολύ οδυνηρό αυτό το σκαμπανέβασμα...Κάτι πρέπει να κάνω γιατί ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι δεν θα την βγάλουμε καθαρη μου φαίνεται...

Και ένα άσχετο σκηνικό...Δεν το γράφω αλλού μιάς και συνδέεται με τις σημερινές μου εντυπώσεις..Στο δρόμο συναντήσαμε ένα μεγάλο κύριο σε κατάσταση μέθης που φώναζε επαναλαμβανόμενα.."μην βιαστειτε να μεγαλώσετε θα χάσετε πολλά..θα παιδεύεστε..."
Τα λόγια αυτά μου έκαναν κάτι έντονο στην καρδιά...Έπειδη ανέκαθεν ανέλυα πολύ τις καταστάσεις είχα την αίσθηση ότι μεγάλωνα πιο γρηγορα απο ότι πρέπει..και δεν το άντεχα...
Βαδίζοντας πλέον στα 22 και κάθε μέρα γνωρίζοντας όλο και περισσότερο τον ευατό μου μέσα απο τους άλλους ξέρω πως συναισθηματικά έχω ζήσει πολλά πράγματα..γιατι ότι ζω το βιώνω πολύ έντονα..(και τη χάρα και τη λύπη...)άλλα όσοι με ξέρουν καλά-λίγοι- γνωρίζουν τον ενθουσιασμό και την τρέλα που κρύβω μέσα μου...

Τώρα αν κάποιος δεν με ξέρει καλά νομίζει πως είμαι άτομο αρκετά σοβαρό, ισσοροπημένο που ξέρω τι 8ελω(ανάθεμα και αν βγάζω άκρη..)και με μία εσωτερική ηρεμία(ενώ μέσα μου γινεται ένας τρελός πανικός)...

-Πάλι αλλού με πήγε η σκέψη μου φαινεται..σε ψυχογράφημα κατέληξα...-

5 Comments:

  • At 12:50 μ.μ., Blogger οδοιπόρος said…

    μου επιτρεπεις να κανω copy-paste το κειμενο αυτο στο μπλοκ μου;

    ειναι σα να το εγραψα εγω, τοσο ιδια συναισθηματα και επιασα κι αλλα πραματα που ισως δε μεταφεροντε με λεξεις..
    πιστεψε με ειναι τοσο μα τοσο ιδια καποια πραματα που νιωθουμε..
    μην με παρεξηγησεις..αλλα σε νιωθω, το ξερεις!

    αααχ ρε γεωργια
    "..απιστευτος ο κοσμος κι ο χαρακτηρας μας"

     
  • At 3:58 μ.μ., Blogger moonshine said…

    Σωτήρη μου και βέβαια σου επιτρεπω..διοτί αυτά δεν είναι πνευματική ιδιοκτησία..αλλα συναισθηματική και όπως φαίνεται εκφράζει και εσενα..;-)

    Το ο,τι νιώθουμε κ βλέπουμε κάποια πράγματα με τόσο ίδιο τρόπο είναι κάτι που το έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές..Το θέμα όμως είναι να καταφέρουμε να κάνουμε κάτι για να μην το περνάμε έτσι...

    Βέβαια αυτο το έχω πει πολλές φορές στον ευατό μου..κάθε φορά που πέφτω παίρνω αποφάσεις..αλλα κάθε φορά που γίνεται κάτι που με με ρίχνει..είναι σαν να είναι πρώτη φορά...

    Τελικά,δεν ξέρω αν αλλάζει ο χαρακτήρας..ισως σιγά σιγά να αποκτά άμυνες αλλα και πάλι μάλλον για να τα βιώνουμε έτσι δεν έχουμε αποκτήσει αρκετές...

    'Εχω την αίσθηση ότι θα νιώσουμε πραγματικά ευτυχισμένοι όταν καταφέρουμε και βγάλουμε αυτόν τον κόσμο που καταπιέζεται μέσα μας..που δεν το αφήνουμε να βγει..γιατι εκτός απο σκοτεινός έχει και κάποια στοιχεία που μπορούν να μας κάνουν τη ζωή μας πιο όμορφη..αρκεί να τα αφήσουμε να φανούν..

    Είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνεις τι εννόω...:))

     
  • At 3:52 μ.μ., Blogger Amelie said…

    iperoxo keimeno!

     
  • At 3:03 μ.μ., Blogger Xristina said…

    αυτο ειναι κατι που ουτε εσεις,αλλα ουτε και εγω που το κουβαλαω μπορουμε να το αποβαλουμε,γιατι πολυ απλα εχουμε γεννηθει ετσι.ξερετε μονο ποτε μπορει να αλαξει λιγο.οταν ερθει ενας δυνατος πονος στη ζωη μας,μια απολεια ,ενα γερο ταρακουνημα.τοτε απλα τα προσπερναμε ολα, χωρις την βαρυτητα που τους διναμε καποτε, γιατι απλα δεν εχουμε το χρονο τη διαθεση το κουραγιο.

     
  • At 8:42 μ.μ., Blogger sadistria said…

    Πριν λιγο ηρθα παλι σε αυτη την κατασταση που το παραμικρο με ενοχλει με στενοχωρει απιστευτα,με πληγωνει σαν το μεγαλυτερο κακο...

    Ειλικρινα ειναι προβλημα αυτη η κυκλοθυμικοτητα...εκανα search κ μου εβγαλε το κειμενο σου...αισθανθηκα σαν το εγραψα εγω...

    Εξωτερικα ειμαι η δεσποινις τελεια...εσωτερικα ομως,δεν εχω βρει κανεναν να με καταλαβαινει...σε ζηλευω που εσυ εχεις εστω λιγους,μακαρι να ειχα εστω 1.....

    Καλα να περνας....

    Αρτεμη...

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

 
adopt your own virtual pet!
eXTReMe Tracker