Σκόρπια συναισθήματα...

Πέμπτη, Μαρτίου 30, 2006

Νυχτερινή εξομολόγηση..

Βασικά έχει περάσει πολύς καιρός..
Δεν πίστευα ποτε πώς θα ένιωθα την ανάγκη να μιλήσω γι'αυτο το θέμα..
Απλά σήμερα πρέπει να κοιμηθώ..και κάπου έχω την ανάγκη να γράψω όσα δεν μπορεί να χωρέσει το χαζό μου μυαλουδάκι...
Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και είχες πάψει να με επηρεάζεις..
Δεν ξέρω αν με επηρέασες ακριβώς σίγουρα όμως με προβλημάτισες μια σταλίτσα..
Ένα τυπικό τηλέφωνο...που όμως δεν ήταν κ τόσο τυπικό...
Τα θέματα που συζητήσαμε ήταν όσο δεν παιρνει άκυρα...
αλλα μου γεννήθηκε η εξής ευλογη απορία;
Γιατί οι φωνή σου έτρεμε όπως παλιά;
Γιατί η ανάσα σου ήταν βαριά και δεν μπορούσες να μιλήσεις;

Μάλλον για να μου θυμήσεις πόσα σήμαιναν όλα αυτά για μένα τότε...
Ευτυχώς εγώ προχώρησα οπότε το δικό μου τρεύλισμα κράτησε μόνο λιγα δεπτερόλεπτα...
Έδωσα ένα χαστούκι εσωτερικό στον ευατό μου και ήμουν χαλαρή...
Προσγειώθηκα στο τώρα απότομα...
Δεν σου κρύβω όμως πως για κλάσμτα δεπτεροπέπτων γύρισα πίσω...
είχα να το κάνω καιρό...
Δεν μου άρεσε και εξοργίστηκα με τον ευατό μου ακόμη κ γι'αυτό το ασυνείδητο flash back..
Αααα..αφου στον κοινωνικό σου κύκλο η φωνούλα σου είναι κατι παραπάνω απο δυνατή...και η όλη σου προσωπικότητα θεωρείται απο τις πιο δυναμικές,εμένα γιατί μου φαίνεσαι ακόμη τόσο δειλός...;;
Δεν άλλαξες μάλλον...
Ευτυχώς εσύ με βοήθησες,προχώρησα και άλλαξα...το χρωστάω σε σένα...με βοήθησες να κάνω βήματα μπροστά και να προχωράω πιο σταθερά...απλά αυτή τη φορα στηριζόμενη στα δικά μου πόδια...
Όμως τίποτα δεν μας χαρίζεται, το τίμημα ήταν να γίνω πιο καχύποπτη...ίσως να χρειαζόταν και αυτό...
Κοιτώντας απο το παράθυρο της ζωής μου το τοπίο είναι θολό..
Ο επόμενος σταθμός θα δείξει τι κέρδισα και τι έχασα...

7 Comments:

  • At 10:56 π.μ., Blogger Γαλάτης said…

    Θα μου πεις και μένα το κόλπο να προχωρήσω και να μην τη σκέφτομαι;

     
  • At 12:06 μ.μ., Blogger moonshine said…

    Δεν υπάρχει κόλπο..Φτάνεις σε μία κατάσταση που βλέπεις τι αξίζει και τι όχι..Εγώ άργησα..δεν είμαι ενδεικτικό παράδειγμα...
    Βασικά κοιτάς σε κάποια φάση τι σε χαλάει και τι σε φτιάχνει..αν οι μέρες πόνου που μετράς είναι περισσότερες αξίζει;
    Το ότι μία κατάσταση ήταν για κάποτε αλλιώς δε σημαίνει οτι μπορεί να ξαναγίνει έτσι..
    Και εγώ έφτασα στα ορια μου για να καταλάβω οτι άρχισα να χάνω τον ευατό μου...έρχεται η στιγμή που ξυπνάς και λες μα τι κάνω εδώ...
    Πρέπει να πλησιάσεις τον ευατό σου και να γίνεις φίλος με αυτόν...
    Δεν είμαστε εμεις οι υπευθυνοι για τη συμπεριφορά των άλλων και για το τι θέλουν σε κάθε φάση στη ζωή τους..Έδω έρχονται στιγμές που δεν μπορούμε να ελέχξουμε και τα δικά μας θέλω...
    Επειδή η ζωή προχωρά και οι μόνοι που μένουμε πίσω απο τέτοιες καταστάσεις είμαστε μόνο εμείς,πρέπει να το καταλαβαίνουμε νωρίς και να στηρίζουμε τον ευατό μας να πάει μπροστά..
    Μπορεί να σου ακούγονταο θεωρητικά όλα αυτά...όμως έχω περάσει καταστάσεις..δεν στα λέω απο τη θέση της βολεμένης..
    Κ επειδή μου αρέσει να είμαι ειλικρινής με όλα τα παραπάνω δεν εννοω πως την επόμενη φορά θα είμαι "τρία πουλάκια κάθονται" απλά σίγουρα θα στηρίξω τον ευατό μου τελειως διαφορετικά...
    Εύχομαι να προχωρήσεις γρήγορα...
    αξίζει να το κάνεις για σένα...

     
  • At 1:13 μ.μ., Blogger Γαλάτης said…

    Εχεις δίκιο σε όσα λες. Το μόνο που δεν μπορώ να καταφέρω είναι να τη βγάλω από το μυαλό μου. Αλλά θα γίνει κι αυτό... Σ' ευχαριστώ.

     
  • At 1:22 μ.μ., Blogger moonshine said…

    θα γίνει..;)..
    ξέρεις για πόσες καταστάσεις ορκιζόμουν οτι δεν θα γίνει;
    Σίγουρα δεν υπάρχει κάποια συνταγή..το μόνο που χρειάζεται είναι να αφήνεις τον ευατό σου να βλέπει τα πράγματα έτσι όπως είναι και όχι πώς θα θέλαμε να είναι..:):)
    Ίσως είναι το πιο σημαντικό βήμα..
    διάβασα σχεδόν όλα τα post σου και πήρα μια μικρή ιδέα για το τι νιώθεις και τι περνάς..
    Όταν κάποιες καταστάσεις έχουν στραβώσει για τους όποιους λόγους και αιτίες είναι πολυ δύσκολο να ευδοκιμήσουν..αλλα ακόμη και να ευδοκιμήσουν σίγουρα δεν είναι όπως τις φανταζόμαστε..
    Το πιο δύσκολο σε αυτές τις καταστάσεις είναι να παλεύεις με τα φαντάσματα του μυαλού σου..
    Είναι κρίμα να έρθει η στιγμή που θα καταλάβεις οτι έχανες το χρόνο σου(το έχω κάνει)...

     
  • At 1:59 μ.μ., Blogger Γαλάτης said…

    Και όπως θα κατάλαβες έχω ήδη χάσει πολύ καιρό...

     
  • At 2:53 μ.μ., Blogger vatraxokoritso said…

    εισαι ακομη πολυ μικρη για να εχεις αναγκη να ξεχασεις..
    οι εμπειριες ειναι πολυ πιο σημαντικες απο την λιθη....να το θυμασαι αυτο.
    θα δεις πως ολα περνουν ακομη και αυτα που δειχνουν αξεπεραστα..

     
  • At 1:01 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    euatos LOL

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

 
adopt your own virtual pet!
eXTReMe Tracker